تبليغاتX
time


time

اگه میخوای باکلاس بشی!؟؟؟این را بخون؟؟؟؟!!!!

 

اگر شما ذاتا" انسان با کلاسی هستید که هیچ !!! در غیر این صورت باید از هر فرصتی برای نشان دادن این موضوع استفاده کنید . شاید باورتان نشود ولی شما می توانید از جراحت خود نیز برای کلاس گذاشتن استفاده کنید فقط کافیست جواب های زیر را با اندکی قیافه موجه بیان کنید:
اگر شصت پای شما زیر اجاق گاز گیر کرده و شما ان را باند پیچی کرده اید هر گه علت آن را از شما جویا شدند باید جواب دهید : "موقع تکان دادن پيانوی بابام پام
مونده زیرش"
اگر صورت شما بر اثر جوشکاری زیر آفتاب سوخته باید بگویید : "از اسکی آخر هفته
نمی توانم بگذرم"
اگر به خاطر تک چرخ زدن با موتور براوو جلوی مدرسه دخترانه به زمین خورده اید در
جواب باید بگویید : "با موتور هزار داداشم تو جاده چالوس تصادف کردیم"
اگر انگشت دست شما به ماهیتابه پیاز داغ چسبیده علت آن را چنین بیان کنید : "دیشب با قهوه جوش اینجوری شد"
اگر بر اثر ضربه ی چکش ناخن شما شکسته باید بگویید : "به سیم گیتارم گیر گیر کرده"
اگر بر اثر زد و خورد در صف روغن کوپنی زیر چشم شما کبود شده جوابتان این باشد : "چند روز پیش توپ تنیس به صورتم خورد"
اگر صورت شما بر اثر خوردن خرمای خیرات و چای و شیرینی مملو از جوش شده علتش را چنین وانمود کنید: "که خواهرتان از هلند شکلات زیادی اورده است"
اگر مینی بوس شما در جاده خاکی چپ کرد و حسابی مجروح شدید بسیار عصبانی بگویید : "الکی می گویند زانتیا ایربگ داره "
اگر کف دست شما به قوری سماور چسبید بگویید:"حواسم نبود میله ی شومینه زیادی داغ شد"
اگر موها و ابروهای شما در چهار شنبه سوری سوخت جواب دهید:"بچه همسایه را از میان شعله های آتش بیرون کشیدم!


ببينم شما اينقدر بيكلاس بودي كه همه اينو خوندي ؟

نوشته شده در شنبه بیست و ششم آبان 1386ساعت 14:14 توسط زهره| |

جالب ترین و

 دیدنیترین خانه در دنیا

 

نوشته شده در جمعه بیست و پنجم آبان 1386ساعت 19:10 توسط زهره| |

روزي معلم به شاگرد ميگه :

پنج تا حيوان درنده نام ببر.

شاگرده ميگه : دو تا ببر سه تا شیر

مردي ميره دكتر و ميگه:

آقاي دكتر من همه چيز رو دو تا ميبينم.

دكتر:

ببينم شما هر چهار تاتون همين مشگل رو دارين؟

نوشته شده در جمعه بیست و پنجم آبان 1386ساعت 19:8 توسط زهره| |

نوشته شده در جمعه بیست و پنجم آبان 1386ساعت 19:0 توسط زهره| |

سه تا ديوونه رو ميبرن استخر امتحانشون کنن
از قضا اون استخره آب نداشته
اوليه و دوميه ميپرن دست و پاشون ميشکنه
سوميه گوشه استخر شروع مي کنه به راه رفتن ,
ازش مي پرسن چرا نمپري تو آب ؟ مي گه من استادم اينجا هر کي غرق شد نجاتش بدم
نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم آبان 1386ساعت 23:47 توسط زهره| |

                                روزنه ای به رنگ

                                            در شب تردید من برگ نگاه!

می روی با موج خاموشی کجا؟

ریشه ام از هوشیاری خودرده آب:

من کجا,خاک فراموشی کجا؟

                            دور بود ازسبزه زار رنگ ها

زورق بستر فراز موج خواب

پرتویی آیینه را لبریز کرد

طرح من آلوره شد با آفتاب

                          اندعی خم شد فراز شط نور

چشم من در آب می بیند مرا

سایه ی ترسی به ره لغزید و رفت

جویباری خواب می بیند مرا

                         در نسیم لغزشی رفتم به راه 

راه, نقش پای من از یاد برد

سر گذشت من به لب ها ره نیافت

                                ریگ باد آورده ای را باد برد

نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم آبان 1386ساعت 0:2 توسط زهره| |

راز من

                          هیچ جز حسرت نباشد کار من

بخت بد بیگانه ئی شد یار من

بی گنه زنجیر بر پایم زدند

وای از این زندان محنت بارمن

 

                                  وای از این چشمی که میکاود نهان

روز وشب در چشم من راز مرا

گوش بر در مینهد تا بشنود

شاید آن گمگشته آواز مرا

 

                                       گاه می پرسد که اندوهت ز چیست؟

فکرت آخر از چه رو آشفته است؟

بی سبب پنهان مکن این راز را

درد گنگی در نگاهت خفته است

 

                             گاه مینالد به نزد دیگران

"کو دگران دختر دیروز نیست"

"آه آن خندان لب شاداب من"

"این زن افسرده مرموز نیست"

 

                                گاه میگوید که کوآخر چه شد؟

آن نگاه مست و افسونگر تو؟

دیگر آن لبخند شادی بخش و گرم

نیست پیدا بر لب تبدار تو

 

                                 من پریشان دیده میدوزم بر او

بی صدا نالم که:اینست آنچه هست

خود نمیدانم که اندوهم ز چیست

زیر لب گویم چه خوش رفتم ز دست

 

                                      همزبانی نیست تا بر گویمش

راز این اندوه وحشتبار خویش

بیگمان هرگز کسی چون من نکرد

خوشتن را مایه یازار خویش

 

                                   از منست این غم که بر جان منست

دیگر این خود کرده را تدبیر نیست

پای در زنجیر مینالم که هیچ

الفتم با حلقه ی زنجیر نیست

 

                                          آه اینست آنچه می جستی به شوق

راز من راز زنی دیوانه خو

راز موجودی که در فکرش نبود

ذره ای سودای نام و ابرو

 

                                 راز موجودی که دیگر هیچ نیست

جز وجودی نفرت آور بهر تو

آه اینست آنچه رنجم می دهد

ورنه کی ترسم ز خشم و قهر تو

نوشته شده در یکشنبه بیستم آبان 1386ساعت 23:47 توسط زهره| |

فاش می گویم و از گفته ی خود دلشادم          بنده ی عشقم واز هر دو جهان آزادم

طایر گلشن قدسم چه دهم شرح فراق           که در این دامگه حادثه  چون  افتادم

من ملک بودم و فردوس  برین  جایم  بود           آدم   آورد  درین   دیر   خراب   آبادم

نیست بر لوح دلم جز الف قامت دوست           چه کنم حرف دگر یاد نداد  استادم

تا شدم حلقه بگوش در میخانه ی عشق          هردم آید غمی از نوبه  مبارکبادم 

پاک کن چهره ی حافظ به سر زلف ز اشک        ورنه این سیل دمادم ببرد   بنیادم  

نوشته شده در جمعه یازدهم آبان 1386ساعت 19:36 توسط زهره| |

از چهره طبیعت افسونکار                   بر بسته ام دو چشم پر از غم

تا ننگرد نگاه تب آلودم                        این جلوه های حسرت و ماتم

پاییز ای مسافر خاک آلوده                   در دامنت چه چیز نهان داری

جز برگهای مرده و خشکیده                 دیگر چه ثروتی به جهان داری؟

جز غم چه میدهت به دل شاعر             سنگین غروب تیره و خاموشت؟

جز سردی و ملال چه میبخشد              بر جان دردمند من آغوشت؟

پاییز ای سرود خیال انگیز                     پاییز ای ترانه ی محنت بار

پاییز ای تبسم افسرده                         بر چهره ی طبیعت افسونکار

نوشته شده در سه شنبه یکم آبان 1386ساعت 23:49 توسط زهره| |


Design By : Night Skin